Οι σωλήνες από γαλβανισμένο χάλυβα και οι σωλήνες από ανοξείδωτο χάλυβα διαφέρουν θεμελιωδώς ως προς τους μηχανισμούς προστασίας από τη διάβρωση, τη σύνθεση του υλικού, τις μηχανικές ιδιότητες και το βέλτιστο περιβάλλον λειτουργίας. Οι σωλήνες από γαλβανισμένο χάλυβα αποτελούνται από υπόστρωμα ανθρακούχου χάλυβα με επίστρωση ψευδαργύρου που εφαρμόζεται στην επιφάνεια μέσω μιας διαδικασίας γαλβανισμού εν θερμώ. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει τη βύθιση του χαλύβδινου σωλήνα σε τετηγμένο ψευδάργυρο στους 450°C περίπου, σχηματίζοντας ένα μεταλλουργικά συνδεδεμένο στρώμα κράματος ψευδαργύρου-σιδήρου με μια επικάλυψη καθαρού ψευδαργύρου στην εξωτερική επιφάνεια. Αυτό το στρώμα ψευδαργύρου παρέχει διπλή προστασία: δρα ως φυσικό φράγμα έναντι της υγρασίας και του οξυγόνου και, το πιο σημαντικό, παρέχει θυσιαστική καθοδική προστασία. Αντίθετα, η αντοχή στη διάβρωση των σωλήνων από ανοξείδωτο χάλυβα πηγάζει από την εγγενή σύνθεση του κράματος τους, η οποία περιέχει τουλάχιστον 10,5% χρώμιο, επιτρέποντας το σχηματισμό μιας παθητικοποιημένης και αυτοθεραπευόμενης στρώσης οξειδίου του χρωμίου στην επιφάνεια.
Τα πλεονεκτήματα απόδοσης αυτών των δύο υλικών ποικίλλουν σημαντικά ανάλογα με το περιβάλλον εφαρμογής. Σε περιβάλλοντα με χαμηλά επίπεδα διάβρωσης —όπως εσωτερικά υδραυλικά και αποχετευτικά συστήματα, ηλεκτρικοί αγωγοί, σκαλωσιές, δομικά στηρίγματα και γενικές κατασκευαστικές εφαρμογές όπου η οικονομική απόδοση και η μέτρια αντίσταση στη διάβρωση είναι τα κύρια ζητήματα— οι γαλβανισμένοι σωλήνες από χάλυβα προσφέρουν εξαιρετική σχέση ποιότητας-τιμής. Υπό κανονικές ατμοσφαιρικές συνθήκες, η τυπική διάρκεια ζωής των σωλήνων από γαλβανισμένο χάλυβα είναι 20 έως 50 χρόνια. Ωστόσο, σε παράκτια ή βιομηχανικά περιβάλλοντα, η διάρκεια ζωής τους μειώνεται αντίστοιχα λόγω της επιταχυνόμενης κατανάλωσης της επίστρωσης ψευδαργύρου. Οι σωλήνες από ανοξείδωτο χάλυβα, ιδιαίτερα οι ωστενιτικοί βαθμοί 304 και 316, προσφέρουν εξαιρετική αντοχή στη διάβρωση και επομένως είναι απαραίτητοι σε διαβρωτικά περιβάλλοντα όπως η χημική επεξεργασία, οι εγκαταστάσεις τροφίμων και ποτών, η φαρμακοβιομηχανία και η φαρμακευτική παραγωγή εφαρμογές που εκτίθενται σε παράκτιες ατμόσφαιρες ή περιβάλλοντα με αλάτι αποπάγωσης. Λόγω της προσθήκης μολυβδαινίου, ο ανοξείδωτος χάλυβας 316 επιδεικνύει εξαιρετική αντοχή στη διάβρωση με αυλάκια και ρωγμές σε περιβάλλοντα χλωρίου και το στρώμα παθητικοποίησης του παραμένει ανέπαφο σε ένα ευρύ φάσμα pH. Ο ανοξείδωτος χάλυβας προσφέρει επίσης εξαιρετική απόδοση σε υψηλή θερμοκρασία, διατηρώντας τόσο αντοχή όσο και αντοχή στη διάβρωση σε περιβάλλοντα υψηλής θερμοκρασίας, ενώ οι γαλβανισμένες επιστρώσεις είναι επιρρεπείς σε οξείδωση και υποβάθμιση υπό τέτοιες συνθήκες.
Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στα χαρακτηριστικά μηχανικής κατεργασίας και στις μηχανικές ιδιότητες αυτών των υλικών κατά την κατασκευή και την εγκατάσταση. Όταν ακολουθούνται οι κατάλληλες διαδικασίες λειτουργίας, οι σωλήνες από γαλβανισμένο χάλυβα παρουσιάζουν εξαιρετική συγκολλησιμότητα. Ωστόσο, η επίστρωση ψευδαργύρου πρέπει να αφαιρεθεί στα σημεία συγκόλλησης για να αποφευχθεί το πορώδες και το πιτσίλισμα και οι συγκολλημένες περιοχές απαιτούν συνήθως επίστρωση επαφής για την αποκατάσταση της αντιδιαβρωτικής προστασίας. Τα υποστρώματα από ανθρακούχο χάλυβα προσφέρουν προβλέψιμα χαρακτηριστικά αντοχής. Οι κοινές ποιότητες όπως το ASTM A53 παρέχουν ελάχιστη αντοχή διαρροής τουλάχιστον 30.000 psi υπό κανονικές συνθήκες λειτουργίας. Το υλικό κοχλιώνεται εύκολα για μηχανικές συνδέσεις, γι' αυτό οι γαλβανισμένοι σωλήνες αποτελούσαν παραδοσιακά την προτιμώμενη επιλογή για αρμούς με σπείρωμα σε συστήματα πυρόσβεσης και σωληνώσεων. Ο ωστενιτικός ανοξείδωτος χάλυβας προσφέρει εξαιρετική μορφοποίηση και σκληρότητα σε χαμηλές θερμοκρασίες. Η αντοχή διαρροής του ξεπερνά συνήθως τα 30.000 psi, ενώ διατηρεί την ολκιμότητα πολύ ανώτερη από αυτή του ανθρακούχου χάλυβα ακόμη και σε συνθήκες χαμηλής θερμοκρασίας. Η απόφαση σχετικά με την επιλογή υλικού εξαρτάται τελικά από την ισορροπία μεταξύ αρχικού κόστους και ζωής: οι γαλβανισμένοι σωλήνες προσφέρουν οικονομική προστασία για μέτρια απαιτητικά περιβάλλοντα, ενώ ο ανοξείδωτος χάλυβας παρέχει την ανθεκτικότητα και την αντίσταση στη διάβρωση που είναι απαραίτητες για σκληρές, μακροπρόθεσμες ή εξαιρετικά υγιεινές εφαρμογές.
