Çelik Yapı Montaj Ve Kurulum Kılavuzu

Birinci Aşama: Montaj Öncesi Planlama, Temel Doğrulaması ve Hizalama Kontrolü

Başarılı çelik yapı montajı, imalat teslimat sıralarını, vinç erişimini ve kurulum aşamalarını hizalayan titiz bir montaj öncesi planlama ile ilk kiriş kaldırılmadan çok önce başlar. Herhangi bir çelik sahaya gelmeden önce montajcının mühendisi, alım sırasını, geçici destek gerekliliklerini, bağlantı prosedürlerini ve güvenlik önlemlerini kapsayan ayrıntılı bir montaj planı hazırlamalıdır. Temelin hazır olup olmadığı, ankraj cıvatasının konumu, yüksekliği ve diş projeksiyonunun yapısal çizimlere göre incelenmesiyle doğrulanır; cıvata grubu konumu ve çekül için AISC sınırları, ACI 117 sınırlarından daha sıkıdır ve sözleşme belgelerinde, temel çalışması başlamadan önce hangi standardın geçerli olduğu belirtilmelidir. Temel hazırlığının ardından sıra, ilk önce her kolon taban plakasının altına tesviye somunları veya şimleri yerleştirilerek, ardından düzlüğü ve şakülün korunması için geçici destekle kolon kurulumuyla devam eder. Genel montaj akışı şu şekildedir: ankraj cıvatasının montajı, taban plakasının ayarlanması, sütun montajı, kiriş ve kirişin yerleştirilmesi, kiriş ve döşeme montajı ve ardından bağlantı sıkma ve son tesisat. Büyük veya çok katlı yapılar için süreç, daha sonraki asansörler için platform olarak kullanılan tamamlanmış stabil bölgeler ile bölmeler veya bölümler halinde inşa edilmek üzere aşamalı hale getirilir. Bu aşamalı yaklaşım, yapının montaj boyunca sabit ve hizalı kalmasını sağlayarak ilerleyen deformasyonu önler.

İkinci Aşama: Yüksek Mukavemetli Cıvata Montajı ve Bağlantı Sıkma

Birincil elemanlar konumlandırıldıktan ve geçici olarak desteklendikten sonra, kalıcı bağlantılar öncelikle cıvatalama yoluyla ve belirtilen yerlerde saha kaynağı kullanılarak sabitlenir. Yüksek mukavemetli yapısal cıvatalar (ASTM A325, A490 veya A325 Metrik eşdeğerleri), kayma açısından kritik veya yatak tipi bağlantılarda uygun kelepçe kuvvetini elde etmek için gerekli minimum çekme mukavemetinin en az yüzde 70'ine kadar sıkılmalıdır. Somun döndürme yöntemi en yaygın ve güvenilir saha tekniğidir: tüm cıvatalar sıkı bir duruma getirildikten sonra (bağlantının tüm katlarının sıkı temas halinde olduğu) somun önceden belirlenmiş bir açıyla döndürülür (RCSC A348-20W, Tablo 8.1'de belirtildiği gibi cıvata uzunluğuna ve geometrisine bağlı olarak tipik olarak 1/2 ila 2/3 dönüş). Son sıkma işleminden önce somunun ve çıkıntılı cıvata noktasının işaretlenmesi, denetçilerin somun dönüşünün sağlandığını görsel olarak doğrulamasını sağlar. Kalibre edilmiş anahtar yöntemi, spesifik cıvata partisine ve yağlama durumuna göre kalibre edilmiş bir tork anahtarının kullanıldığı bir alternatif sunar; tipik olarak, tam oturma durumunda uygulanan nihai tork ile iki aşamalı sıkma gerektirir. Doğrudan gerilim göstergesi (DTI) yöntemi, doğru gerilime ulaşıldığında belirli bir boşluğa kadar düzleşen çıkıntılara sahip sıkıştırma pullarını kullanır ve görsel inceleme onayı sunar. GB/T 32076.10-2018, tork anahtarlarının kalibrasyon hatasının ±%4'ü geçmemesi gerektiğini ve ilk sıkmanın nihai torkun %50'sinde gerçekleştirileceğini belirtir. Cıvatalama için, tork kontrollü montaj tipik olarak kurulumdan sonra doğrulanan öngörülen eksenel kuvvet değerleri ile iki aşamalı sıkma gerektirir. Sıkma sonrası incelemeler cıvata dönüş işaretlerini, diş kavramasını (2 ila 3 açıkta kalan diş) ve bitişik cıvatalar sıkıldığında hiçbir bağlantı elemanının gevşemediğini doğrulamalıdır. Sahada kaynağın gerekli olduğu durumlarda, tüm kaynakçılar ve kaynak operatörleri AWS D1.1 veya geçerli koda göre kalifiye olmalı ve saha kaynaklarının tahribatsız testleri (NDT), kalite kontrol programının bir parçası olarak onaylı denetim planlarına uygun olmalıdır.

Üçüncü Aşama: Yapısal Stabilite, Güvenlik Kontrolü ve Nihai Kabul

Çerçeve yükselirken stabilitenin korunması kritik öneme sahiptir çünkü yapı henüz tamamlanmamışken monte edilir; ağır elemanlar yerine kaldırılır, bağlantılar yalnızca kısmen sabitlenir ve çerçevenin nihai konfigürasyonuna ulaşmadan çok önce sabit kalması gerekir. İkincil elemanlar kalıcı stabilite sağlamadan önce sallanmayı önlemek için her kritik kaldırmadan hemen sonra geçici destekler (kablolar, kirişler veya sağlam destekler) kurulmalıdır. Demir işçileri için bağlantı noktaları, kalıcı olarak bağlanana kadar zeminden 15 feet'ten daha yüksekte olan çelik kolonlar üzerinde sağlanmalı ve montaj ekibi OSHA 29 CFR 1926.750 alt bölüm R'ye ve geçerli yerel yasalara uymalıdır. Montaj sırasında sürekli araştırma izleme, her ana bölme ayarlandıktan sonra lazer veya toplam istasyon doğrulaması ile kolonun tesisatını, kiriş yüksekliklerini ve belirtilen geometrik toleranslara göre genel hizalamayı doğrular. Tam montajdan sonra ve enjeksiyondan önce, kontrol eden yüklenici, sütunların şakül ve yükseklik sınırlarına göre ayarlandığını ve taban plakalarının, taban plakası ile temel arasında gerekli harç boşluğunu koruyarak ayarlanabilir somunlar veya ayar pullarıyla dengelendiğini doğrulamalıdır. Derzleme standart uygulamayı takip eder: temel yüzeyi temizlenir, taban plakası çevresine formlar yerleştirilir ve son kolon hizalaması doğrulandıktan sonra plakanın altına düzgün bir yatak sağlamak için yüksek mukavemetli, büzülmeyen harç yerleştirilir. İnşa edilen çelik yapının nihai kabulü, birden fazla doğrulama adımını içerir: montaj uygulama spesifikasyonuna göre boyutsal kontroller, tanımlama, izlenebilirlik, geometrik toleranslar, seçenekler ve uygulama seviyeleri için kabul sınırlarını tanımlar. Kritik projeler veya karmaşık tasarımlar için, ASCE/SEI 76-23'e göre, kabul verilmeden önce sapmaları izlerken ve tehlike işaretlerini kontrol ederken test yüklerinin en az 24 saat süreyle sürekli uygulanmasını içeren kanıt yükü testi gerekli olabilir. Kabulün ardından, uygulama dokümantasyonu ve proje spesifikasyonuna uygunluk beyanları tamamlanarak tamamlanmış yapısal çerçeve için tam izlenebilirlik sağlanır.